Reinier Sonneveld: projectie?

Projectie

Het zouden zomaar twee citaten uit het blad Happinez kunnen zijn:

"Ik stel me voor dat in dat eindeloze licht ergens een wat donkerder bolletje groeit: de oerknal, ons heelal, wij. Een belletje, ergens in die eeuwige oceaan. En misschien wel miljarden belletjes: miljarden heelallen en nieuwe werkelijkheden, allemaal uniek."

"De zin van ons bestaan is onszelf te ontdekken, onszelf te worden. De zin van ons bestaan is zo diep mogelijk te leven. De zin van ons bestaan is te bloeien."

 

Het komt echter uit een artikel van een hedendaagse theoloog: Reinier Sonneveld. Het staat vol met quasi-spirituele uitspraken, met de theologische diepgang van een regenplas, of moet ik inktpot zeggen?

Als ik de Bijbel lees, gaat het om zelfovergave: "Wie bij Mij wil horen, moet zichzelf niet belangrijk vinden. Hij moet zijn kruis opnemen en dicht achter Mij aan gaan. Want wie zijn leven voor zichzelf houdt, zal het verliezen. Maar wie zijn leven voor Mij opgeeft, zal het terugkrijgen” (Mattheüs 16:24-26a). Groeien door te sterven aan jezelf. "Je kunt pas jezelf worden in relatie tot de ander. Je kunt pas jezelf worden in relatie tot de Ander," zo werd ergens treffend verwoord.

Ik weet het. Ik weet het. Sonneveld schrijft verderop: "Jezus vraagt iedereen die we ontmoeten lief te hebben als onszelf. Dat is andere taal voor: bloei en laat bloeien. Dat is de zin van je leven: bloeien en te laten bloeien." Maar dat haalt het niet bij sterven aan jezelf en krachtiger opstaan samen met Christus. Het lijkt een slap humanistisch aftreksel.

Ook schrijft de theoloog: "Het hoeft nauwelijks consequenties voor je geloof te hebben, als je de evolutietheorie tot je laat doordringen. Het is gewoon een theorie over hoe soorten zich ontwikkelen." Wel, dan heeft hij kennelijk nog nooit de nieren geproefd van Darwin en zijn adepten en de diepste diepten gepeild van de evolutietheorie.

God en evolutie. Als beide waar zijn, komt daar consequent geredeneerd een god (ja, met kleine letter) uit naar voren die miljoenen jaren van evolutie door mutaties en natuurlijke selectie heeft ingezet om leven te scheppen. De mens is dan het gevolg van een langdurig, blind, wreed en verspillend proces met ongekend veel pijn, ziekte, lijden, dood en talloze uitstervingen. Deze god is welbeschouwd wreed, bloeddorstig, maar ook –met Genesis 1:31 in het achterhoofd ('God keek naar alles wat hij had gemaakt en zag dat het zeer goed was')– uitermate sadistisch en boosaardig. Kortom, fnuikend voor je godsbeeld. Jaag je mensen met zo'n god juist niet weg van de Schepper van hemel en aarde, die zich in de Bijbel bekendmaakt als een God, die in liefde omziet naar de wereld? Sonnevelds opmerking dat "de creationisten medeplichtig [zijn] aan de secularisatie" komt daarmee in een ander licht te staan. Gevalletje 'projectie'?

Het artikel is hier te vinden Reinier Sonneveld. Evolutie, ja, maar wat geloof je dan? http://www.lazarusmagazine.nl/2017/03/12651/ (voor de laatste keer geraadpleegd op 1-4-2017)



 

Lees verder