Pfeiffer vermoeidheid

Vermoeidheidsklachten pfeiffer

Pfeiffer en vermoeidheid. De ziekte van Pfeiffer is een infectieziekte, welke wordt veroorzaakt door het epstein-barr-virus, afgekort EBV. Pfeiffer komt veel voor bij jongeren tussen vijftien en twintig jaar en jongvolwassenen. Kenmerkende klachten zijn moeheid, keelpijn en vergrote lymfeklieren. Er is geen behandeling beschikbaar of noodzakelijk. Pfeiffer verdwijnt vanzelf en het leidt in bijna alle gevallen tot volledige genezing.



Uit een onderzoek naar 150 Pfeiffer-patiënten werd gedurende een half jaar het natuurlijke beloop gevolgd. Na een maand waren de aanvankelijke klachten bij de meerderheid verdwenen:

  • keelpijn
  • hoofdpijn
  • misselijkheid
  • vergrote lymfeklieren
  • koorts
  • vergrote tonsillen
In het begin rapporteerden 77% van de personen de klacht 'moeheid' en na een maand was deze nog aanwezig bij 28%, na twee maanden bij 21% en na een half jaar was 13% van de personen nog moe.¹

Uit onderzoek blijkt verder dat kortdurende begeleiding -dat wil zeggen één consult en twee telefonische ondersteunende gesprekken- van een psycholoog, zoden aan de dijk zet. Een groep die deze interventie kreeg aangeboden, had na zes maanden minder last van moeheid dan de controlegroep.² Een korte interventie die volgt op de diagnose van de ziekte van Pfeiffer lijkt aanvaardbaar om de ontwikkeling van chronische vermoeidheid te voorkomen. Definitieve gerandomiseerde-gecontroleerde studies zijn echter nodig om deze resultaten te bevestigen.



Noten:

1. Rea TD, Russo JE, Katon W, Ashley RL, Buchwald DS. Prospective study of the natural history of infectious mononucleosis caused by Epstein-Barr virus. J Am Board Fam Pract. 2001 Jul-Aug;14(4):234-42.

2. Candy B, Chalder T, Cleare AJ, Wessely S, Hotopf M. A randomised controlled trial of a psycho-educational intervention to aid recovery in infectious mononucleosis. J Psychosom Res. 2004 Jul;57(1):89-94.