Pfeiffer lever & Pfeiffer milt

Ziekte van Pfeiffer: lever en milt

De ziekte van Pfeiffer (kortweg: 'Pfeiffer') is een virale infectieziekte. De veroorzaker is het Epstein-Barr-virus (EBV), welke zich in het speeksel ophoudt en zich waarschijnlijk verspreidt door bijvoorbeeld kussen en hoesten. Na besmetting met de boosdoener duurt het ongeveer vier tot zeven weken voordat je je zich ziek gaat voelen. Een week na besmetting ben je reeds besmettelijk. Je kunt andere mensen dus al besmetten voordat jezelf weet dat je Pfeiffer heeft. Het heeft daarom geen enkele zin om thuis te blijven. Kinderen kunnen gewoon naar crèche of peuterspeelzaal of school. De meeste mensen hebben reeds voor hun twintigste jaar de ziekte van Pfeiffer gehad. Jonge kinderen die de ziekte van Pfeiffer, merken er vaak niet eens wat van. Een (huis)arts kan de ziekte vaststellen door middel van bloedonderzoek.



Als je Pfeiffer krijgt tijdens of na de puberteit, dan heb je er vaak meer en langer last van. Het manifesteert zich vaak met keelpijn (door keelontsteking), koorts en rillerigheid, hoofdpijn (pijn in het hoofd), opgezette lymfeklieren en een algeheel gevoel van ziek zijn en moeheid. Er zijn echter ook mensen met Pfeiffer die in het geheel geen keelpijn hebben. Vaak zijn de keelpijnklachten na twee weken weer over en een week later de opgezette lymfeklieren.

Een andere verschijnsel van de ziekte van Pfeiffer is dat de amandelen, de lever en de milt vergroot kunnen zijn, waardoor de lever en de milt minder goed werken. De ziekte gaat gepaard gaat met een leverontsteking (met afwijkende leverwaarden), ofschoon daarbij geen symptomen hoeven op te treden. Als je de ziekte van Pfeiffer hebt, wordt aanbevolen de lever niet te belasten met bijvoorbeeld alcohol. Het is niet bewezen dat matige hoeveelheden paracetamol schadelijk zijn. Wel zijn er incidentele meldingen van hepatitis bij Pfeiffer na gebruik van paracetamol.¹ Als de lever minder goed werkt, is het mogelijk dat de huid en het oogwit geel worden (geelzucht).

Als je Pfeiffer hebt, moet je zware en mechanisch belastende taken, contactsportactiviteiten (voetbal, vechtsport, enz.) en vibratiebelasting mijden vanwege het risico op een miltruptuur. Dit gedurende twee maanden na het begin van de ziekte, ook al bestaat er geen tastbare vergrote milt.

Heel zelden treden andere complicaties op bij de ziekte van Pfeiffer, zoals het syndroom van Guillain-Barré (een neuromusculaire aandoening, d.w.z. een aandoening die leidt tot het niet of onvoldoende functioneren van de spieren) en pericarditis (een ontsteking van het hartzakje).

Noot:

1. Rosenberg DM, Meyer AA, Manning IH Jr, Neelon FA. Acetaminophen and hepatic dysfunction in infectious mononucleosis. South Med J. 1977 Jun;70(6):660-1.


Geschreven door