Hoge bloeddruk en stress

Hoge bloeddruk en stress

Hoge bloeddruk en stress. Recent onderzoek laat zien dat (chronische) psychosociale stress een belangrijke onafhankelijke risicofactor is voor hypertensie (hoge bloeddruk), coronaire hartziekten en cardiovasculaire mortaliteit.[1,2]



Longitudinale studies van meer dan 3.000 Europese volwassenen wezen uit dat chronische stress voor een periode van een aantal jaren hoge bloeddruk voorspelt in een follow-up periode van 3 tot 7 jaar.[3] Deze bevinding werd gerepliceerd bij Amerikaanse jongvolwassenen in de Coronary Artery Risk Development in Young Adults (CARDIA) studie, waarbij ongeduld en tijdsdruk bij aanvang van het onderzoek een voorspellende factor was voor hypertensie 15 jaar later.[4] De INTERHEART studie van 24.767 volwassenen in 52 landen toonde aan dat een myocardinfarct (MI, ook wel 'hartaanval' genoemd) in verband gebracht kan worden met chronische psychosociale stress.[5] Psychosociale stress blijkt een even belangrijke risicofactor voor MI als traditionele hart-en vaatziekten risicofactoren, zoals roken, obesitas, diabetes (suikerziekte) en hypertensie.

Bovendien heeft onderzoek aangetoond dat personen die extreme cardiovasculaire reacties vertonen in relatie tot mentale stress taken, een verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van hypertensie in de daaropvolgende jaren.[6] Men veronderstelt dat chronische stress samenhangt met een verhoogde bloeddruk als gevolg van aanhoudende hyperactivatie van het sympathische zenuwstelsel en hypothalamus-hypofyse-bijnier-as, welke hoort bij het neuro-endocriene systeem.[7,8] Hyperactivatie van het sympathisch zenuwstelsel zorgt ervoor dat er veel meer adrenaline en noradrenaline vrijkomt. Deze twee stoffen zorgen voor een toename van de bloedtoevoer. Wanneer de stress chronisch wordt, neemt de hypofyse-bijnier as het over om de langdurige activatie te kunnen verdragen. Dit heeft echter consequenties voor de gezondheid.

Noten
[1] Kaplan M, Nunes A. The psychosocial determinants of hypertension. Nutr Metab Cardiovasc Dis. 2003;13:52–59.
[2] Rozanski A, Blumenthal JA, Davidson KW, et al. The epidemiology, pathophysiology, and management of psychosocial risk factors in cardiac practice: the emerging field of behavioral cardiology. J Am Coll Cardiol. 2005;45:637–651. A comprehensive review of psychosocial factors in cardiovascular disease.
[3] Khan N, Hemmelgarn B, Padwal R, et al. The 2007 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: part 2—therapy. Can J Cardiol. 2007;23:539–550.
[4] Yan LL, Liu K, Matthews KA, et al. Psychosocial factors and risk of hypertension: the Coronary Artery Risk Development in Young Adults (CARDIA) study. JAMA. 2003;290:2138–2148.
[5] Rosengren A, Hawken S, Ounpuu S, et al. Association of psychosocial risk factors with risk of acute myocardial infarction in 11119 cases and 13648 controls from 52 countries (INTERHEART study): case-control study. Lancet. 2004;364:953–962.
[6] Moseley JV, Linden W. Predicting blood pressure and heart rate change with cardiovascular reactivity and recovery: results from 3-year and 10-year follow up. Psychosom Med. 2006;68:833–843.
[7] Rozanski A, Blumenthal JA, Davidson KW, et al. The epidemiology, pathophysiology, and management of psychosocial risk factors in cardiac practice: the emerging field of behavioral cardiology. J Am Coll Cardiol. 2005;45:637–651. A comprehensive review of psychosocial factors in cardiovascular disease.
[8] McEwen BS. Protective and damaging effects of stress mediators: central role of the brain. Dialogues Clin Neurosci. 2006;8:367–381.


Geschreven door